เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 156 ความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือนชั่วชีวิต
วันที่ 17 กันยายน 1992 เวลา 9:00 น. โตเกียว สำนักงานใหญ่ของมิตซูบิชิ คอร์ปอเรชัน
มัตสึโมโตะเพิ่งก้าวเข้ามาในอาคารก็สังเกตว่าสายตาของเด็กสาวแผนกต้อนรับที่มองมายังเขาวันนี้ดูแปลกไป
เขาไม่ได้ใส่ใจ ตอนนี้ทั้งร่างยังมึนงง ประสบการณ์ราวฝันร้ายเมื่อวานทำให้เขานอนไม่หลับทั้งคืน ตีสี่ยังนั่งเหม่อมองโทรทัศน์ที่ปิดอยู่ในห้องนั่งเล่น
ในลิฟต์ เพื่อนร่วมงานสองสามคนพอเห็นเขาก็หยุดคุยกันทันที บรรยากาศอึดอัดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
มัตสึโมโตะจ้องเงาสะท้อนของตัวเองบนประตูลิฟต์ เนกไทเบี้ยวเล็กน้อย ถุงใต้ตาเขียวคล้ำ แม้แต่สเปรย์จัดผมก็ลืมฉีด
เมื่อลิฟต์ถึงชั้น เขาสูดหายใจลึกแล้วเดินออกสู่ทางเดิน
“ท่านประธานมัตสึโมโตะ” เลขานุการสาวรีบเดินเข้ามารับ สีหน้าซับซ้อน “ท่านประธานขอให้ท่านไปพบที่ห้องทำงานทันทีที่มาถึง”
มัตสึโมโตะพยักหน้า ไม่พูดอะไร เขารู้อยู่แล้วว่าฉากนี้ต้องมาถึง