บทที่ 137 เป้าหมายที่แท้จริง

บทที่ 137 เป้าหมายที่แท้จริง

วันที่ 8 ตุลาคม 1991 แฟรงก์เฟิร์ต ห้องประชุมใต้ดินธนาคารกลางเยอรมนี

เฉินเซี่ยวเดินตามชเลซิงเงอร์ผ่านประตูนิรภัยหนาทึบสามชั้น เสียงฝีเท้าก้องไปตามโถงทางเดินอันเวิ้งว้าง อากาศมีกลิ่นกระดาษเก่ากับหมึกพิมพ์จาง ๆ นี่คือกลิ่นอายดั้งเดิมที่สุดของเงินตรา

“คุณเฉิน เชิญด้านใน” ชเลซิงเงอร์ผลักประตูเปิด แล้วเบี่ยงตัวให้เฉินเซี่ยวเข้าไปก่อน

ห้องไม่ใหญ่นัก มีโต๊ะไม้โอ๊กยาวหนึ่งตัว เก้าอี้พนักพิงสูงสองสามตัว และไม่มีของตกแต่งอื่น แสงเพียงแหล่งเดียวมาจากโคมระย้าคริสตัลโบราณเหนือศีรษะ นุ่มนวลแต่สว่างพอ

ข้างโต๊ะมีคนนั่งรออยู่แล้วหนึ่งคน

ทันทีที่เห็นคนคนนั้น ฝีเท้าของเฉินเซี่ยวชะงักเล็กน้อย อีกฝ่ายสวมเพียงสูทสีเทาเข้มธรรมดา ไม่ผูกเนกไท แต่ใบหน้านั้นเขาจำได้ดีจากโทรทัศน์—นายกรัฐมนตรีเยอรมนีโคลห์

ชเลซิงเงอร์ปิดประตูตามหลังอย่างแผ่วเบา สลักกลอนดังคลิก