บทที่ 124 เหตุผลที่ไม่อาจปฏิเสธ

บทที่ 124 เหตุผลที่ไม่อาจปฏิเสธ

วันที่ 3 สิงหาคม 1991 แฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี

เวลาห้าทุ่มตรง ประตูด้านข้างของสำนักงานใหญ่ธนาคารกลางเยอรมนีเปิดออกอย่างเงียบเชียบ

ไม่มีแสงไฟ ไม่มีเจ้าหน้าที่ต้อนรับ มีเพียงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสีหน้าไร้อารมณ์ในชุดสูทสีเข้มยืนอยู่ในเงามืด ผายมือทำท่า “เชิญ”

เฉินเซี่ยวและโซรอสสบตากัน แล้วก้าวเดินเคียงข้างกันเข้าไป

ทางเดินทอดยาว ปูพรมสีเทาเข้ม เสียงฝีเท้าถูกดูดซับจนหมดสิ้น บนผนังแขวนภาพเหมือนของอดีตประธานธนาคารกลางแต่ละรุ่น ดวงตาในภาพถ่ายขาวดำราวกับกำลังจับจ้องมองทุกคนที่เดินผ่าน

สุดทางเดินคือประตูไม้โอ๊กหนาหนัก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเคาะสามครั้ง สั้นสองครั้ง ยาวหนึ่งครั้ง

ประตูเปิดออกจากด้านใน

ห้องประชุมไม่ใหญ่นัก การจัดวางเรียบง่าย เคร่งครัด ตามแบบเยอรมัน

โต๊ะประชุมทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าตัวหนึ่ง เก้าอี้พนักสูงหกตัว ผนังเป็นสีขาวเย็นตา ปราศจากสิ่งตกแต่งใด ๆ หน้าต่างบานเดียวปิดม่านหนาหนัก ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง