บทที่ 112 ทศวรรษที่สูญหาย

บทที่ 112 ทศวรรษที่สูญหาย

วันที่ 15 มกราคม 1991 โตเกียว เวลา 10:00 น.

ณ งานแถลงข่าวของกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน คมนาคม และการท่องเที่ยวญี่ปุ่น ข้าราชการในชุดสูทผูกเนกไทเรียบร้อยยืนอยู่หลังโพเดียม อ่านเอกสารในมือด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“...จากผลการสำรวจจุดมาตรฐานประมาณ 26,000 แห่งทั่วประเทศ ราคาที่ดินประกาศอย่างเป็นทางการประจำปีงบประมาณ 1991 ปรับตัวลดลงจากปีก่อนหน้าเฉลี่ย 3.6% โดยราคาที่ดินเพื่อการพาณิชย์ในมหานครโตเกียวลดลง 5.2% ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยลดลง 4.1% ส่วนราคาที่ดินในหกเขตมหานครใหญ่ ซึ่งรวมถึงโอซาก้าและนาโกยานั้น ต่างปรับตัวลดลงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มการสำรวจนี้ในปี 1969”

เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วแถวนักข่าว

“ขอถามว่านี่หมายความว่า ฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์ของญี่ปุ่นแตกสลายลงอย่างเป็นทางการแล้วใช่หรือไม่” นักข่าวคนหนึ่งผุดลุกขึ้นถามทันควัน

ข้าราชการผู้นั้นดันแว่นขึ้น สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อยขณะตอบ “ราคาที่ดินประกาศอย่างเป็นทางการสะท้อนแนวโน้มราคาซื้อขายจริงในตลาด จากการสังเกตของเรา เมื่อมีการดำเนินนโยบายคุมเข้มทางการเงิน ประกอบกับสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจมหภาคที่เปลี่ยนแปลงไป ตลาดอสังหาริมทรัพย์จึงเข้าสู่ช่วงของการกลับคืนสู่เหตุผลอย่างแท้จริง”