บทที่ 94 มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก

บทที่ 94 มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก

บอสตัน คฤหาสน์วัตสัน ค่ำวันที่ 28 มีนาคม เวลา 19:30 น.

ห้องซิการ์บนชั้นสามอบอวลด้วยควัน พรมเปอร์เซียสีแดงเข้มซับเสียงฝีเท้าจนเงียบกริบ ใต้แสงไฟสลัว ดวงตาของหัวกวางสตัฟฟ์บนผนังดูเลื่อนลอยเล็กน้อย

เมื่อเฉินเซี่ยวผลักประตูเข้ามา สไตน์ฮาร์ดตกำลังยืนอยู่ข้างเคาน์เตอร์บาร์ รินวิสกี้พลางพูดเสียงดัง “ดัชนีนิกเคอิดิ่งจาก 33,000 จุดลงสู่ระดับ 31,000 จุด นายรู้ไหมว่าพวกนายสูญเสียเงินไปเท่าไรกัน?”

เขาหันกลับมา เห็นเฉินเซี่ยวก็ฉีกยิ้มกว้าง “เฮ้ ‘คุณนักเผ่นหนี’ ของพวกเรามาแล้ว เฉิน ช่วงที่นายไปพักร้อนนี่ นายพลาดเงินไปไม่น้อยเลยนะ!”

เฉินเซี่ยวถอดเสื้อคลุมส่งให้บริกร แล้วนั่งลงบนโซฟาข้างโซรอสโดยไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย