บทที่ 56 เปิดม่านใหญ่

บทที่ 56 เปิดม่านใหญ่

วันที่ 1 กันยายน 1987 ชั้นเจ็ด อาคารเลขที่ 650 ถนนเล็กซิงตัน มิดทาวน์ แมนฮัตตัน

ภายในสำนักงานแห่งใหม่ของหลงเหมิน แคปิตอล ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นสีจาง ๆ

เฉินเซี่ยวยืนอยู่กลางห้องค้าหลักทรัพย์ที่ยังตกแต่งไม่เสร็จสมบูรณ์ สายตามองดูบลูมเบิร์กเทอร์มินัลใหม่เอี่ยมทั้งหกเครื่องที่ทยอยสว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีเขียว

"เล็กกว่าฝั่งกองทุนไทเกอร์ไปราวหนึ่งในสามได้ครับ" เดวิด โคเฮน ถือกาแฟสองแก้วเดินเข้ามา แล้วส่งให้เฉินเซี่ยวแก้วหนึ่ง "แต่มีความเป็นส่วนตัวมากกว่าเยอะเลย ผมชอบนะ"

เจมส์ ลี กำลังง่วนอยู่กับการทดสอบสัญญาณสายโทรศัพท์ "คู่สายตรงแยกอิสระหกสาย เพียงพอให้เราใช้งานได้สบายครับ และที่สำคัญคือห้องนี้เก็บเสียงได้ยอดเยี่ยมมาก ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครแอบดักฟังได้เลย"

ไมค์ รอสส์ จัดตั้งเวิร์กสเตชันของเขาไว้ตรงมุมห้องเรียบร้อย จอมอนิเตอร์สี่จอตั้งเรียงรายโอบล้อมตัวเขาไว้เกือบมิด

เฉินเซี่ยวจิบกาแฟ "บ่ายสามโมงตรง ประชุมแผนปฏิบัติการครั้งแรก ก่อนจะถึงเวลานั้น ผมต้องเห็นสามอย่าง เดวิด วิเคราะห์สภาพคล่องของพอร์ตที่เราถือครองอยู่ เจมส์ ทำรายชื่อสามสิบบริษัทที่เปราะบางที่สุดในบรรดาหุ้นส่วนประกอบของดัชนี S&P 500 ไมค์ แบบจำลองทดสอบภาวะวิกฤตสำหรับการเปิดสถานะ Short แบบใช้เลเวอเรจ"

"รับทราบครับ"