บทที่ 11 ตลาดอาจมาช้าแต่จะไม่ผิดนัด

บทที่ 11 ตลาดอาจมาช้าแต่จะไม่ผิดนัด

เก้าโมงตรงของเช้าวันถัดมา เฉินเซี่ยวเคาะประตูสำนักงานผู้อำนวยการฝ่ายบริหารความเสี่ยง

ป้ายหน้าประตูเขียนว่า ริชาร์ด ไคลน์ ผู้อำนวยการบริหารความเสี่ยง

"เข้ามา"

ไคลน์เป็นชายอายุห้าสิบกว่าปี ศีรษะล้าน สวมแว่นกรอบดำหนา เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานที่กองเอกสารเต็มไปหมด ไม่เงยหน้า กำลังใช้ปากกาตรวจรายงานฉบับหนึ่ง

เฉินเซี่ยวยืนอยู่หน้าโต๊ะ รอเต็มหนึ่งนาที

ในที่สุดไคลน์ก็วางปากกา เงยหน้าขึ้น ดวงตาหลังเลนส์จ้องเฉินเซี่ยวคมกริบราวกับมีด