ตอนที่ 400 สภาวะซ้อนทับ

ประกายแสงปรากฏ แล้วดับหาย;

วนซ้ำเป็นวัฏจักรเช่นนี้หลายร้อยหลายพันครั้ง;

ช่วงเวลาที่หยุดอยู่ตรงกลางสั้นลงเรื่อย ๆ จนทำให้ตงเล่อรู้สึกว่าภาพตรงหน้ากะพริบไม่หยุด ไม่มีทางทันสังเกตว่าแต่ละโลกมีหน้าตาอย่างไร

ราวกับเครื่องตรวจจับเนื้อมนุษย์ที่คงไว้ซึ่งการทำงานระดับสูง ค้นหาโลกที่อาจมีเทคโนโลยีมิติกาลเวลาในมิติกาลเวลาอันไร้ที่สิ้นสุด

“ไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไหร่” จ้องมองโลกที่กะพริบ ตงเล่อหลับตาลง ก้นบึ้งหัวใจเกิดความหงุดหงิดขึ้นบ้าง ภายใต้ความหงุดหงิดนั้นยังมีความไม่สบายใจบางเบาซ่อนอยู่