กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามอาทิตย์สนธยา ลมหนาวพัดผ่านบ้านเรือนชำรุดทรุดโทรม แทรกซึมออกมาจากช่องโหว่ ส่งเสียงคร่ำครวญโหยหวน
บนถนนมืดสลัว มองเห็นศพที่การเน่าเปื่อยไปแล้วได้ทุกหนทุกแห่ง ตลอดจนพื้นดินที่ถูกย้อมจนดำสนิท
"วันสิ้นโลก? หรือว่าสงคราม?" ตงเล่อเลิกคิ้ว มองไปยังทุกสารทิศด้วยสีหน้ามาพร้อมกับความอยากรู้อยากเห็น ไม่นึกเลยว่าการข้ามมิติแบบสุ่มครั้งแรกจะมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้
แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกจนเกินไป เมื่อเทียบกับโลกที่ทั้งพิสดารหลากสีสันและลึกลับพิกลยิ่งกว่าในบันทึกของข้อตกลงสืบต่อ สงครามหรือวันสิ้นโลกก็ไม่ใช่ตัวเลือกที่ยอมรับได้ยากอะไร
อย่างไรเสีย เขาก็สามารถเรียกขอกำลังสนับสนุนและจากไปได้ทุกเมื่อ
ทว่าบางโลก กลับทำให้คนเราไม่มีแม้แต่โอกาสจะจากไปด้วยซ้ำ