ตอนที่ 391 ความเป็นสากล

การต่อสู้สิ้นสุดลง;

สายฝนค่อย ๆ หยุดลง

ไอลินาเดินเข้ามาช้า ๆ จากที่ไกล สายตากวาดผ่านซากศพที่เกลื่อนพื้น เผยสีหน้าไม่อาจทนเห็นเล็กน้อย:

“สิ้นเปลืองเกินไป ทั้งที่ถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็สร้างคุณค่าได้มากกว่า”

ตงเล่อคาดเดาปฏิกิริยาของเธอไว้ก่อนแล้ว จึงไม่แสดงท่าทีอะไร แต่พูดเข้าประเด็นว่า: “ไอลินา นายรู้สึกไหมว่าสภาพแวดล้อมรอบ ๆ เริ่มมีความแตกต่างบ้าง”

ชั่วขณะก่อนยังจมดิ่งอยู่ในความเศร้าที่พลาดโอกาสความมั่งคั่งก้อนใหญ่ไป ชั่วขณะถัดมาไอลินาก็เก็บความเจ็บปวดทั้งหมดกลับไป กวาดตามองรอบ ๆ หนึ่งรอบ: “ดูเหมือนว่า… จะมีอะไรบางอย่างจริง ๆ ด้วย ไม่ทึบอึดอัดเท่าเมื่อกี้ ฝนก็หยุดแล้ว”

“หืม? ความคืบหน้าการสำรวจภาคสนามเพิ่มเร็วขนาดนี้ได้ยังไง”