ตอนที่ 389 ภูตผีปีศาจสารพัด

ยามรุ่งเช้า ปลายขอบฟ้าสะท้อนขึ้นเป็นสีขาวซีดเล็กน้อย หมอกในหุบเขาลอยเลือนรางราวผ้าไหมบางเบา ดูราวกับความสงบยิ่งนัก

ทว่ากลับมีเสียงเคาะตอกดังเป็นระยะ ๆ พร้อมเสียงด่าทอและตวาด

“เร็ว เข้าไปอีก ต้องสร้างให้เสร็จทั้งหมดภายในเจ็ดวัน ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกแกตายกันหมดที่นี่แน่” ณ สถานที่ก่อสร้างแห่งหนึ่ง หัวหน้าคุมงานในเสื้อผ้าป่านหยาบ ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อหยาบ ฟาดแส้ลงกับพื้น ทันใดนั้นเศษหินก็กระเซ็น

แรงงานในสถานที่ก่อสร้างหัวใจเต้นระรัวด้วยความร้อนใจ แต่ก็ถูกขูดรีดจนไม่อาจเค้นเรี่ยวแรงออกมาได้อีก

ในเวลานั้นเอง เสียงหนึ่งที่อ่อนโยนก็ดังขึ้นข้างหัวหน้าคุมงานอย่างกระทันหัน “พอแล้ว ให้ทุกคนหยุดเถอะ”