ตอนที่ 378 เสียงติ๊งที่ถูกกำหนดไว้

ดาวหยวน

ตงเล่อรู้สึกสมองสะเทือนขึ้นมาทันที ชั่วพริบตาที่ระเบิดนิวเคลียร์ปะทุ ความรู้สึกเลื่อนลอยอย่างรุนแรงก็เข้าปกคลุม ศีรษะราวกับถูกค้อนหนักฟาด ผ่านไปครู่หนึ่งจึงตั้งสติได้ “เด็ดขาดจริง ๆ”

จากนั้นหันสายตากลับไปที่ดาวต่างถิ่น การติดต่อระหว่างเขากับดาวต่างถิ่นยังไม่ขาดโดยสมบูรณ์ ภายใต้การถล่มของระเบิดนิวเคลียร์ เซลล์กลายเป็นมะเร็งยังรอดชีวิตไม่น้อย

พวกมันดำรงอยู่ในรูปแบบที่ตาเปล่ามองไม่เห็น หยั่งลึกลงใต้ดิน หรือดำเนินการไปตามการหมุนเวียนของชั้นบรรยากาศ ราวกับจุลินทรีย์จริง ๆ ลอยไปทั่วโลก

ปัญหายุ่งยากหนึ่งเดียวคือกระจายตัวเกินไป การจะรองรับพละกำลังของตงเล่อต้องใช้เวลาหน่อย

คิดเล็กน้อย สมองของตงเล่อที่เทียบได้กับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ก็หาวิธีแก้ได้หลายแบบอย่างรวดเร็ว ครวญในใจประโยคหนึ่ง “ขอให้ผม ลงคำประกาศจากเทพ”

สิ่งที่เรียนรู้มาจากคนที่คล้ายสาวกลัทธิชั่วร้ายคนหนึ่ง สามารถก่อให้เกิดการสั่นพ้องของสนามข้อมูล เพรียกหาพละกำลังของสิ่งที่มีอยู่ในอีกโลกหนึ่ง

ตงเล่อดัดแปลงเล็กน้อย ให้ตัวเองเพรียกหาตัวเอง และตัวเองตอบสนองตัวเอง ด้วยวิธีนี้สร้างการติดต่อที่มั่นคงพอจะข้ามมิติกาลเวลาระหว่างเซลล์กลายเป็นมะเร็งที่กระจัดกระจาย

แต่เพิ่งเริ่ม เขาก็พบอุปสรรค แรงต้านชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร้สาเหตุกดข่มการแพร่กระจายและการสั่นพ้องของสนามข้อมูลเขา