ตอนที่ 353 หลังจากนั้นการเปลี่ยนแปลงก็เร่งตัว

ความมืดมิดเลือนหายดั่งกระแสน้ำลด โลกปิดสนิทเปิดออกเป็นรอยแยก แสงสว่างแทงทะลุผ่านเข้ามาจากในนั้น

โหยวเคอลืมตาขึ้น จิตสำนึกคล้ายยังคงติดอยู่ในกรงขังแห่งศรัทธา ไม่อาจก้าวออกมาได้

กระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

"ตื่นแล้วหรือ"

ชั่วขณะนั้น ความทรงจำหวนคืนจำนวนมหาศาล แรงโน้มถ่วงที่ก่อตัวขึ้นฉุดดึงจิตสำนึกที่ล่องลอยให้กลับคืนสู่ผืนดิน

ความสับสนหลงทางในแววตาของโหยวเคอค่อย ๆ สลายหาย สิ่งที่เข้าแทนที่คือความเหนื่อยล้า ความทรงจำแห่งความสุข ความเจ็บปวด และความน่าเบื่อหน่ายอันมหาศาลจากปัจเจกที่แตกต่างกัน... ทว่าสุดท้ายเมื่อรวมตัวเข้าด้วยกัน ก็หลงเหลือเพียงความหนักอึ้ง กดทับจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก

อยู่เนิ่นนานกว่าจะฟื้นตัวกลับมาได้ มาพร้อมกับความโล่งใจที่รอดตายจากหายนะ "ฉัน... ไม่เป็นไรงั้นหรือ?!"