ตอนที่ 349 แต่ทำไมโลกจึงดูแปลกไปอย่างกะทันหัน

เมืองเล็กไอสเคน;

ไลลี่ตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ มองห้องใต้ดินที่เคยทำความคุ้นเคยรอบตัวอย่างเลื่อนลอย สมองยังไม่เชื่อมต่อเต็มที่ จำได้เพียงราง ๆ ว่าฝันร้าย ราวกับว่า...ศพที่ขโมยมาฟื้นชุบชีวิตแล้ว!

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง;

"ตื่นแล้วหรือ?!"

ประหนึ่งปลั๊กที่หลวมถูกเสียบกลับเข้าพอร์ตเชื่อมต่อ ไลลี่ก็ปลอดโปร่งขึ้นในชั่วพริบตา ร่างกายแข็งทื่อ ค่อย ๆ หันศีรษะไปมองทีละนิดเหมือนหุ่นไม้

ไม่ไกลออกไป "ศพ" ที่เขาขุดออกมาจากสุสานยืนอยู่ที่นั่นอย่างปลอดภัย กำลังอ่านต้นฉบับงานวิจัยของเขา

อาจเพราะเคยหมดสติไปครั้งหนึ่งแล้ว ความสามารถในการแบกรับแรงกดดันทางจิตใจของไลลี่จึงแข็งแกร่งขึ้นบ้าง ครั้งนี้เพียงแต่หน้าซีดเล็กน้อย ตัวสั่นเทาขยับเคลื่อนถอยหลัง พลางกวาดสายตาไปทั่วเพื่อหาอาวุธ "นาย...นายคือ..."