เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ท่ามกลางความว่างเปล่าไร้ขอบเขต อุโมงค์มิติกาลเวลาที่แพร่กระจายเชื่อมจักรวาลนับไม่ถ้วนเข้าด้วยกัน ก่อเป็นโครงสร้างกลุ่มกระจุกจักรวาลรูปมนุษย์อันมหึมาอย่างยิ่ง
ตรงหว่างคิ้วบนศีรษะของจักรวาลรูปมนุษย์ มีจักรวาลสีทองอร่ามแห่งหนึ่งซึ่งยิ่งใหญ่อลังการผิดธรรมดา
ทันทีที่ข้อมูลซึ่งพันธมิตรพหุจักรวาลแพร่กระจายออกมาส่งถึง ก็เรียกความสนใจจากเหล่ายอดฝีมือภายในจักรวาล เงาร่างเก่าแก่และทรงพลังนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของมิติกาลเวลา พัดกวาดขึ้นเป็นคลื่นมหึมาระลอกแล้วระลอกเล่า
เพียงดำรงอยู่ ก็ประหนึ่งกำแพงสูงที่ไม่อาจก้าวข้าม กีดกันหนวดสัมผัสของพันธมิตรพหุจักรวาลไว้ภายนอก
“กล้าดีนี่”
“ถึงกับเคลื่อนไหวอย่างเอิกเกริกขนาดนี้!”
“ยามวันสิ้นโลกใกล้เข้ามา ภูตผีปีศาจสารพัดก็โผล่ออกมาจริง ๆ”