กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชั้นเมฆหนาสีเทาตะกั่วปกคลุมขอบฟ้า โลกที่มืดมัวดูแห้งแล้งอย่างยิ่ง ผืนแผ่นดินสีเทามองไม่เห็นพืชมากนัก กระทั่งสิ่งมีชีวิตก็แทบไม่พบ
ลมหนาวพัดผ่าน ความมืดตรงมุมหน้าผาขยับเคลื่อนไหวคล้ายหนอนเล็กน้อย
จิตสำนึกรวมหมู่ของสมาคมเทววิทยาธรรมชาติเดินทางมาถึงโลกใหม่โดยมาพร้อมกับกล่องโลกแล้วก็มองไปที่คัมภีร์วัตถุพิสดารและแผนที่สมบัติทันที บนนั้นกำลังแสดงข้อมูลจำนวนมหาศาล
พวกเขาจากนั้นล็อกทิศทางหนึ่ง “ที่นั่นมีวัตถุพิสดารรวมตัวกันไม่น้อย น่าจะเป็นองค์กรกักเก็บแห่งหนึ่ง แต่ในนั้นดูเหมือนจะไม่มีวัตถุพิสดารที่ควรค่าแก่การใส่ใจ”
พูดจบก็มองไปที่ตงเล่อ ใคร่รู้อยู่ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายใส่ใจคือวัตถุพิสดารชิ้นไหนกันแน่