กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หญ้าเขียวขจีดุจพรม ดอกไม้ป่าบานสะพรั่งทั่วภูเขา ธารน้ำไหลเอื่อยผ่านไป
ท่ามกลางหุบเขาอันงดงาม ยานอวกาศขนาดเล็กสิบกว่าลำค่อย ๆ ร่อนลงจอดบนพื้นที่ราบแห่งหนึ่ง
เจียงไห่เซิงเดินลงจากยานอวกาศเป็นคนแรก แล้วกล่าวกับว่านเฉวียนหลิงที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ปรมาจารย์ว่าน เชิญดูครับ”
ว่านเฉวียนหลิงกวาดสายตามองไปทุกสารทิศ นอกจากทิวทัศน์ในสภาพธรรมชาติดั้งเดิมแล้ว ก็มีเพียงบ้านเรือนทรุดโทรมที่ไม่ต่างจากที่พักคุ้มครองสำหรับเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดาร ทันใดนั้นเขาจึงเกิดความสงสัยขึ้น “เถ้าแก่เจียง หลักฐานที่คุณพูดถึงคืออะไรครับ?”
“ที่นี่ ที่นี่ก็คือหลักฐาน” เจียงไห่เซิงกล่าวอย่างหนักแน่นทรงพลัง สีหน้าค่อย ๆ อ่อนโยนลง เปี่ยมด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ