ตอนที่ 292 ความเป็นสากลของจิตสำนึกรวมหมู่ ?

【จักรวรรดิ】โลก

ห้องเช่าที่ดูจะเล็กน้อยในความคับแคบและปิดกั้น บนโต๊ะเรียบง่ายผืนหนึ่งมีกระดาษต้นฉบับกระจัดกระจายหนาแน่นยั้วเยี้ย

ชายวัยกลางคนรูปลักษณ์มอมแมมเล็กน้อยนั่งอยู่บนเก้าอี้ จ้องโทรศัพท์มือถือด้วยสีหน้าอันไม่น่าดู

บนหน้าจอ ชายหนุ่มสวมฮู้ดสีดำยืนอยู่หน้ากระดานดำดิจิทัล แสดงความคิดเห็นด้วยเสียงจุ๊ จุ๊อย่างพิศวงต่อกระบวนการอนุมานของบทความวิชาการ:

“พวกเรายังไม่ต้องพูดถึงประวัติการศึกษาและการทำงานของปรมาจารย์ที่เพิ่งเริ่มบำเพ็ญกลางคัน และไม่ต้องพูดว่าปรมาจารย์มีทรัพยากรเพียงพอทำการตรวจสอบด้วยการทดลองเพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานหรือไม่ แค่สมการอนุมานของเขาก็เต็มไปด้วยช่องโหว่แล้ว”