กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แสงแดดแผดเผาลอดผ่านใบไม้ที่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ อากาศชื้นอบอ้าวปะปนกลิ่นเน่าเหม็นจาง ๆ
ในป่าทึบ นักท่องเที่ยวสะพายช่องเก็บของที่มอมแมมทั่วทั้งร่าง สวมเสื้อแจ็กเก็ตเดินป่า นอนห่อเหี่ยวอยู่บนพื้น
ตงเล่อยังไม่ทันตั้งสติจากการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ความอ่อนแอและความง่วงอันรุนแรงก็ถาโถมเข้ามาเหมือนน้ำขึ้น ท่วมเปลือกตา ทุกเซลล์ในร่างกายราวกับเร่งเร้าให้เขาหลับตาพักผ่อน
“ไม่ไหว จะหลับไปแบบนี้ไม่ได้” ตงเล่อรวบรวมจิตวิญญาณสุดท้าย อยากลุกขึ้นมาตรวจสิ่งของติดตัว แต่แม้แต่ยกมือก็ยังลำบากมาก ทุกการเคลื่อนไหวยากลำบากผิดปกติ
กว่าจะลุกนั่งได้ ก็เปิดกระเป๋าเดินทาง