ตอนที่ 237 เซียน

ประกายแสงดำขาวถักทอประสานกัน แผ่ซ่านแพร่กระจายออก ซึมแทรกจนทั่วทั้งโลก

เมื่อตงเล่อดึงสติกลับมา ฟ้าดินก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

ไม่มีท้องฟ้า ไม่มีผืนแผ่นดิน ไม่มีแม้แต่ภูเขา แม่น้ำ หรือทะเลสาบ โลกสีเทาโล่งกว้างเสียจนทำให้ใจสั่น

เมื่อเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก็เห็นกลุ่มแสงดำขาวถักทอประสานกันตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกลออกไป แผ่กระจายความอบอุ่นออกมาเล็กน้อย และดูคล้ายกำลังกวาดตามองเขาอยู่

ชั่วพริบตาที่สายตาสบกัน พละกำลังประหลาดสายหนึ่งก็ก่อเกิดขึ้นภายในกลุ่มแสงดำขาว หอบพาตงเล่อไปยังมิติกาลเวลาอีกแห่ง

……

ท่ามกลางความว่างเปล่าอันเวิ้งว้าง ปราณแห่งฟ้าบุพกาลไหลเวียนตามอำเภอใจอยู่ในโลกที่ฟ้าดินยังไม่แบ่งแยก หยินหยางยังไม่กระจ่าง และแยกใสขุ่นไม่ออก