ตอนที่ 231 มุมมองของมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง

ฟ้ายังไม่สว่าง ความมืดกำลังจางหาย

ณ ตำบลฉี่หมิงตรงเชิงเขาเวยหมาง ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ยังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทรา

ถานอี้ฮุยเปิดผ้าห่มลุกจากเตียงแต่เช้าตรู่ เอื้อมมือคลำหาสวิตช์ตรงหัวเตียง

แผ่นยันต์ที่ทรุดโทรมที่สุดถูกกระตุ้น ประกายแสงจาง ๆ ส่องสว่างบริเวณโดยรอบ พร้อมขจัดไอเย็นในอากาศ

หลังสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย เขาหยิบตำราบนโต๊ะหนังสือขึ้นมาอีกครั้ง ตำราเล่มนี้กล่าวถึงการบำเพ็ญเพียรและความลึกลับของปราณฟ้าดิน เขาศึกษาอย่างละเอียดต่อจากส่วนที่ยังอ่านไม่จบก่อนหน้านี้

เป็นระยะ ๆ เขาจะลงพู่กันเขียนคำอธิบายกำกับและความหยั่งรู้ลงในสมุดบันทึก หรือจดไว้แล้ววงไว้ตรงส่วนที่ยังไม่เข้าใจ

เมื่ออ่านจบหนึ่งรอบ เขามักย้อนกลับไปอ่านซ้ำอีกหลายรอบ จนจำขึ้นใจทุกอย่างจึงยอมเลิก