ตอนที่ 200 จุดเริ่มต้นของบททดสอบ

บ้านเรือนริมถนนกำลังลุกไหม้ เลือดสดและศพซึมซาบพื้นดินจนกลายเป็นโคลนตมสีดำสนิท เสียงตะโกนสังหารและเสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ทั้งเมืองตกอยู่ในความโกลาหล

บนดาดฟ้าของอาคารแห่งหนึ่ง

ลมหนาวพัดผ่าน ผู้เวียนว่ายในสังสารวัฏหลายคนจากมิติเครื่องหัววัดกวาดตามองทิวทัศน์เบื้องล่าง

หนึ่งในนั้นส่งเสียงจิ๊แล้วกล่าวว่า “ช่างเหมือนเถ้าถ่านจริง ๆ”

คนอื่น ๆ ไม่ได้รู้สึกสะเทือนใจมากนัก พวกเขาเห็นภาพหลังระเบียบพังทลายมามากเกินไป จนเกือบจะด้านชาแล้ว

“จะเป็นเถ้าถ่านหรือไม่ไม่สำคัญ สิ่งที่ฉันสนใจกว่าคือ ตอนนี้เราควรทำอย่างไร โลกกลายเป็นรูปลักษณ์แบบนี้แล้ว ยังมีมิติให้ถอยให้อีกไหม”

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ผู้เวียนว่ายในสังสารวัฏคนอื่น ๆ ก็ตกอยู่ในความเงียบทันใดนั้น

โดยทั่วไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นมิติหายนะ มิติเครื่องหัววัด หรือมิติอื่น ๆ ที่ทำกิจกรรมอยู่เป็นหลักในเขตวังวนขนาดใหญ่และควบคุมและใช้งานเทคโนโลยีมิติกาลเวลา

ภารกิจที่จัดวางให้ผู้เวียนว่ายในสังสารวัฏใต้บังคับบัญชาล้วนคล้ายคลึงกัน นั่นคือไปยังโลกใดโลกหนึ่งแล้วก่อความโกลาหล