เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลักไมล์กาลเวลา ปี 1746;
ประกายแสงหนึ่งสายกระเซ็นพุ่งออกจากความว่างเปล่า กลายเป็นรูปร่างมนุษย์
วงแสงเลือนรางเลือนหาย โลกค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น โลกใหม่ที่แห้งแล้งและยิ่งใหญ่ตระการตาดำรงอยู่พร้อมกันปรากฏต่อหน้าตงเล่อ
ผืนแผ่นดินราบเรียบไม่มีพืชพรรณแม้แต่น้อย ไม่มีสิ่งบดบังแม้แต่น้อย มองสุดสายตา ราวกับไม่มีเขตแดน;
บางครั้งเห็นบ้านเรือนรูปลักษณ์พิสดารหนึ่งหรือสองหลัง หลังที่ใกล้ที่สุดก็อยู่ห่างกันกว่าสิบกว่ากิโลเมตร กระจัดกระจายห่าง ๆ อยู่บนผืนแผ่นดิน
ตงเล่อชะงักไปครู่หนึ่ง ภาพเหตุการณ์ราบเรียบสุดขั้วคล้ายคลึงกันนี้เขาเคยเห็นในความทรงจำของ【ถิ่นทุรกันดาร】 แต่【ถิ่นทุรกันดาร】อาศัยการใช้ประโยชน์จากหุ่นยนต์นาโนปรับราบทั้งโลก;
ฝั่งนี้เกิดสถานการณ์อะไรขึ้นอีก?
“สัญญาณหลักไมล์กาลเวลายังอยู่ เวลาคือปี 1746 เมื่อเทียบกับครั้งก่อน ผ่านไปกว่าหนึ่งพันสองร้อยปี เกิดอะไรขึ้น...” ความคิดสงสัยในใจตงเล่อเพิ่งเกิดขึ้น
ชั่วขณะถัดมา เงาแสงตรงหน้าบิดเบือน กลายเป็นรูปลักษณ์หญิงสาวผมสีเทา
“ห่างจากครั้งก่อน 1230 ปี ตงเล่อ ยินดีต้อนรับกลับมา” จิตสำนึกดันเจี้ยนที่ข้อตกลงที่สามทิ้งไว้กวาดตามองตงเล่อสองสามครั้ง ราวกับถอนหายใจโล่งอก ยิ้มทักทาย