ตอนที่ 169 การไตร่ตรองเชิงลึกของผู้มีพลัง

จักรวาลพลังเหนือธรรมชาติ

ความว่างเปล่าอันลึกล้ำมืดมิด ไร้สรรพสิ่ง

ในโลกที่ขาดระบบอ้างอิง แม้แต่เวลาก็ยังไม่ถือกำเนิด

จนกระทั่งลำแสงหนึ่งวาบผ่านโลก โลกที่ว่างเปล่าโล่งโจ้งก็กลายเป็นเหมือนบิกแบงในชั่วพริบตา มโนทัศน์นับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมา

เวลา มิติ แม่เหล็กไฟฟ้า สสาร แสง…

โลกที่ว่างเปล่าไร้สิ่งใดถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว

ประกายแสงที่วาบผ่านไปค่อย ๆ ก่อเป็นโครงร่างของโลกที่สมบูรณ์ ใกล้จะได้เห็นโลกใบหนึ่งถือกำเนิดขึ้น

วินาทีถัดมา พละกำลังที่ยิ่งใหญ่กว่าก็ผุดขึ้นจากความว่างเปล่า ด้วยสภาวะที่เหลือเชื่ออย่างสุดโต่ง กดอัดทั้งโลกจากระดับข้อมูล จนกระทั่งโลกที่เพิ่งถือกำเนิดยุบตัวกลายเป็นจุดสสารสัมบูรณ์ที่คล้ายตัวตนอุดมคติภววิสัย จึงหยุดลง

จุดสสารที่เปล่งประกายแสงค่อย ๆ กลมกลืนเข้ากับแม่น้ำใหญ่สายหนึ่งที่แผ่กระจายประกายแสง แล้วไหลรวมสู่มหาสมุทรผืนหนึ่งในที่สุด

ทุกครั้งที่คลื่นซัดม้วน คือการขึ้นลงผันผวนของโลกนับไม่ถ้วน