ตอนที่ 161 ชิ้นส่วนอารยธรรม

จักรวาลห้วงลึก กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

เรือรบขนาดยักษ์ยาวเกือบร้อยกิโลเมตรลำหนึ่ง กำลังเคลื่อนผ่านแถบดาวเคราะห์น้อยด้วยความเร็วต่ำ ทั่วทั้งร่างดำสนิทเป็นเงา ประหนึ่งสัตว์ยักษ์ที่ซ่อนตัวจำศีล

ภายในเรือรบ สนามพลังที่มองไม่เห็นแผ่แพร่กระจาย แบ่งยานอวกาศออกเป็นมิติอิสระทีละแห่ง ห่อหุ้มอวัยวะความคิดของเผ่าพันธุ์ทรงภูมิปัญญาต่าง ๆ จากทุกซอกมุมของจักรวาล

นอกเหนือจากนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตัวเดียว

การทำงานของเรือรบทั้งหมดพึ่งพาโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์บนยานอวกาศ

จนถึงขณะนี้

โปรแกรมแปลกหน้าผุดขึ้นจากอากาศในระบบอัจฉริยะของเรือรบที่หมุนเวียนเป็นปกติ ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เอาชนะโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์ของเรือรบเองได้อย่างง่ายดาย ยึดครองอำนาจควบคุมเรือรบทั้งลำ

ยังไม่จบแค่นั้น จอแสดงผลบนเรือรบพรั่งพรูอักขระยุ่งเหยิงนับไม่ถ้วน ก่อตัวเป็นเงาร่างของเด็กคนหนึ่ง ค้นหาไปทั่ว

จนสแกนยานอวกาศทั้งลำครบทั้งหมดแล้ว ก็ยังไม่พบสิ่งที่คาดไว้

สีหน้าของตงเล่อสมองในถังค่อย ๆ ประหลาดขึ้น “ไม่นึกว่าจะไม่มีใครเลย ผมนึกว่าจะต้องเป็นศึกหนัก”