เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ผม……ยังมีชีวิตอยู่?!”
โลกอันดำสนิทและมืดสลัว ประกายแสงสีขาวซีดไหลบ่าเข้ามาจากรอยแยก
ซูซูดิ้นรนลืมตาขึ้น ในห้วงความคิดยังหลงเหลือภาพเหตุการณ์ตอนต่อสู้กับราชันอสูรฝันร้าย
เดิมทีพวกเขาใกล้จะค้ำจุนไม่ไหวแล้ว แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดการโจมตีของราชันอสูรฝันร้ายจึงอ่อนแรงลงกะทันหัน หลังจากนั้นโลกก็สว่างวาบขึ้นมา เธอจึงสูญเสียจิตสำนึกไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อความคิดที่เงียบสงัดค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น ความทรงจำก็ผุดขึ้นมามากขึ้นเรื่อย ๆ
ซูซูสังเกตเห็นความผิดปกติทันที “ไม่ถูก ฉันยังอยู่ในโลกแห่งความฝัน?”
ตามเหตุผล หากพวกเขาตายในโลกแห่งความฝัน ก็ควรจะสูญเสียทุกสิ่งที่เป็นความทรงจำและไปปรากฏตัวในโรงภาพยนตร์ข้างนอก แต่ตอนนี้เธอกลับยังจำทุกสิ่งได้อย่างชัดเจน
และก็จนถึงตอนนี้ ซูซูจึงค้นพบว่าเธอขยับตัวไม่ได้เลย มือเท้าถูกตรึงไว้แน่นหนาบนลานราบขนาดเท่าคนคนหนึ่ง มีเพียงดวงตาที่กลอกไปมาได้
มองเห็นได้เพียงห้องที่ว่างเปล่าโล่งโจ้ง และแท่นอีกหลายแท่น
เกาเกา หมิ่นหมิ่น และตงเล่อนอนอยู่บนนั้น รูปลักษณ์เหมือนกับเธอทุกประการ