เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อคำถามข้อสุดท้ายถูกหยิบยกขึ้นมา;
ชายในภาพโฮโลแกรมตกอยู่ในความครุ่นคิด “ผมให้ทีมวิจัยหาทางทิ้งไว้ซึ่งประตูหลังในโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์ เพื่อป้องกันการกบฏของจักรกลอัจฉริยะได้”
“แต่นั่นต้องใช้เวลา และตอนนี้เราไม่มีเวลา” ซูซูตอบอย่างมองโลกในแง่ร้าย
แม้โลกแห่งความฝันในตอนนี้ยังไม่ถูกอสุรกายในฝันร้ายปนเปื้อนจนหมด แต่บรรยากาศของความหวาดกลัวและความสิ้นหวังได้แพร่กระจายออกไปแล้ว กำลังแปรเปลี่ยนพละกำลังของโลกแห่งความฝันอย่างต่อเนื่องให้เป็นพละกำลังที่อสุรกายในฝันร้ายดูดซับได้ง่าย
หากเป็นเช่นนี้เป็นเวลานาน พลังอำนาจของอสุรกายในฝันร้ายจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ จนควบคุมโลกทั้งใบ
แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่มีวิธีหยุดยั้ง
การเผยแพร่ปัญญาประดิษฐ์ตื่นรู้โดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดอาจเอาชนะรัฐบาลอนาคตได้ แต่หากวิกฤตจักรกลอัจฉริยะเกิดขึ้น ก็จะนำมาซึ่งความสิ้นหวังเช่นเดียวกัน และเร่งความเร็วให้โลกถูกกัดกร่อน
“ทำอะไรสักอย่างย่อมดีกว่าไม่ทำอะไรเลย……” ชายในภาพโฮโลแกรมกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกเสียงหนึ่งขัดจังหวะ
“ถ้าเป็นเรื่องโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์ ผมอาจช่วยได้”
ทุกคนหันไปตามเสียง เห็นตงเล่อยิ้มอยู่ที่มุมปากและก้าวออกมาอย่างมั่นใจ