ตอนที่ 134 เหล่าตงเล่อพูดคุยและแลกเปลี่ยน

【ตงเล่อแห่งถิ่นทุรกันดาร: ยิ่งฟังยิ่งไม่เข้าใจแล้ว】

โลกถิ่นทุรกันดาร

คลื่นทะเลซัดสาดชะล้างตลิ่ง บนที่ราบอันกว้างใหญ่ ป่าดงดิบที่สร้างจากเหล็กเส้นและปูนซีเมนต์แผ่กระจายกลิ่นอายความลุ่มลึกหนักแน่นแปลกแนวชนิดหนึ่งออกมาในแสงอาทิตย์

ในรอยแยกของป่าดงดิบเหล็กกล้า หุ่นยนต์นาโนนับไม่ถ้วนรวมตัวเป็นกระแสน้ำหลาก ค้ำจุนการหมุนเวียนของระบบอุตสาหกรรมมหึมาชุดหนึ่ง

แต่ในฐานะผู้ควบคุมทุกสิ่ง ตงเล่อแห่งถิ่นทุรกันดารในห้องหนึ่งใจกลางเขตอุตสาหกรรมส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา

เขาบีบหว่างคิ้วที่เต้นตุบ ๆ มีภาพหลอนว่าสมองซีพียูไม่พอใช้

ไม่สิ ไม่ใช่ภาพหลอน

เมื่อครู่นี้เอง สมองของตงเล่อแห่งถิ่นทุรกันดารก็ไม่ค่อยพอใช้จริง ๆ

【ตงเล่อซัคคิวบัส: ฉันก็พอ ๆ กัน】

หน้าต่างที่มองไม่เห็นเด้งข้อความออกมาอีกหนึ่งข้อความ