เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในขณะที่เหลียงเหย่กำลังคับแค้นไม่เป็นธรรมเพราะค่าตอบแทนลดลง;
ภายนอก ดวงตาสองคู่เห็นได้เต็มตาถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตำหนักศึกษาวิวัฒน์สวรรค์
จ้องมองบนศีรษะของเงาร่างหนึ่งในสถานที่เกิดเหตุ โชคชะตาที่ไร้รูปลักษณ์พลุ่งพล่านควบแน่นเป็นรูปศาสตราวุธ ตงเล่อพึมพำเบา ๆ ว่า “สมกับเป็นนิมิตจริง ๆ!”
“นิมิต?” จินหลิงหมิงได้ยินคำที่หลุดออกมาจากปากตงเล่อ แววตาฉายความสงสัยและความอยากรู้
เปิดเนตรเวทมองเข้าไปในตำหนักศึกษาเช่นเดียวกัน
กลับเห็นเพียงกลุ่มเมฆโชคชะตาจำนวนมากถักทอประสานกัน
นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีอะไรแตกต่างจากคนทั่วไป
จินหลิงหมิงครุ่นคิดเสียงเบา “ท่าน ในตำหนักศึกษาเห็นจะไม่มีอะไรพิเศษ ไม่ทราบว่าที่ท่านว่านิมิตหมายถึง?”
“วิชาเวทประจำตระกูล มองเห็นบางสิ่งที่ละเอียดอ่อนกว่า ท่านเจ้าเมืองจินไม่ต้องใส่ใจ” ตงเล่อหลอกลวงแบบขอไปที
ที่จินหลิงหมิงมองไม่เห็นนิมิตโชคชะตา เขาไม่รู้สึกแปลกใจ;