ตอนที่ 115 บทเรียนสักบทก็ขาดไม่ได้?

ตงเล่อสามารถรักษาความเยือกเย็นเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ต่อหน้า "วิกฤตซอมบี้" ได้ ทว่านั่นไม่ได้เป็นตัวแทนว่าทุกคนจะทำเช่นนั้นได้

ทีมงานสองคนจากสำนักข่าวกลางอาจแสดงสภาพจิตใจอันยอดเยี่ยม ไม่ตื่นตระหนกยามเผชิญเหตุการณ์บางอย่างได้ แต่ในนั้นย่อมไม่นับรวมถึงวิกฤตซอมบี้อย่างแน่นอน

อย่างไรเสียหากทำงานผิดพลาด อย่างมากก็แค่ถูกผู้นำด่าว่าไม่กี่คำ ร้ายแรงสุดก็แค่โดนหักเงิน โดนไล่ออก

แต่วิกฤตซอมบี้นั้นพรากชีวิตคนได้จริง ๆ

“ศาสตราจารย์คะ พวกเราควรทำยังไงกันดีตอนนี้ ยังมีทางรอดไหมคะ?” ขณะที่ตงเล่อกำลังสังเกตสถานการณ์ด้านล่างตึก นักข่าวสาวหน้าซีดเผือด ริมฝีปากสั่นเทาพลางถอยหลังไปหลายก้าว

สีหน้ารูปลักษณ์ทำให้คนอดระแวงไม่ได้ว่าเธอได้คิดคำสั่งเสียไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว

แม้ตากล้องจะไม่ได้พูดอะไร ทว่าก็มองมายังตงเล่อเช่นเดียวกัน มีความคาดหวังให้ท่านศาสตราจารย์ใหญ่ตรงหน้ามอบคำตอบที่มีประโยชน์ให้ได้บ้าง

ตงเล่อค่อย ๆ ถอนสายตากลับมา “ไม่มีปัญหาใหญ่อะไรหรอก”

“ที่คุณพูดเป็นเรื่องจริงเหรอคะ?” นัยน์ตาของนักข่าวสาวปะทุประกายแสงอันน่าตกตะลึงออกมา

แม้ปากจะถาม แต่ในก้นบึ้งหัวใจกลับเชื่อถือไปแล้ว