ตอนที่ 106 ขายจิตสำนึก

หลังทิ้งไว้ซึ่งไพ่ตายบางส่วนในนครเหล็กทมิฬ ตงเล่อก็เดินต่อไปทางภาคตะวันตกของทวีป

ไม่ใช่เพราะภาคตะวันตกของทวีปแฟนตาซีมีอะไรพิเศษจนเขาต้องไปสักเที่ยว

เพียงเพราะตอนนี้เขาไร้ทิศทางโดยสิ้นเชิง

อย่างไรเสียก็เป็นการแพร่กระจายตัวเอง ไปที่ไหนก็เหมือนกัน จึงเลือกทิศทางหนึ่งตามสบาย

ออกจากเมือง เดินไปไม่นานก็เข้าสู่ป่าทึบกว้างใหญ่

ชายป่าชั้นนอกถูกเหล่านักผจญภัยบุกเบิกอย่างละเอียดมานานหลายปี แทบมองไม่เห็นสัตว์มาร

กลับมองเห็นโครงกระดูกวิญญาณผู้ตายถือขวานตัดไม้เป็นครั้งคราว;

รวมถึงทหารโครงกระดูกที่มีอุปกรณ์อาวุธ ลาดตระเวนในป่าเศรษฐกิจเพื่อป้องกันการลักลอบขุดและตัดไม้

เดินต่อจากชายป่าเข้าไปหลายสิบกิโลเมตร เข้าสู่พื้นที่ตอนกลางของป่า ก็เริ่มพบร่องรอยสัตว์มารบ้าง เหล่านักผจญภัยก็เริ่มระแวดระวัง

แต่ตงเล่อยังคงผ่อนคลายสบายใจ ให้ความรู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่ในป่าทึบที่สัตว์มารชุกชุม แต่เหมือนมาท่องเที่ยวชมวิวมากกว่า