เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โลกถอยหลังอย่างรวดเร็ว ภาพทิวทัศน์ที่แตกสลายเป็นชิ้น ๆ เชื่อมต่อกันเป็นเส้นสายที่ไหลเลื่อน ผ่านไปในพริบตา
บนเรือเหาะอาวุธเวทที่บินอยู่ในระดับต่ำ ตงเล่อปิดดวงตาที่ปวดแสบปวดร้อนบวมด้วยความเหนื่อยล้า เทียบกับตอนอำลาถงหยวนจวินเมื่อหลายวันก่อน เขาดูห่อเหี่ยวอย่างเห็นได้ชัด
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง พลางบ่นอย่างจนใจ “สมบัติในพื้นที่รกร้างของทวีปดาราสวรรค์ถูกคนแย่งชิงไปหมดแล้วหรือไง? ทำไมหาไม่เจอสักอย่าง?”
มาถึงโลกเหนือธรรมชาติ และยังควบคุมและใช้งานวิชามองโชคชะตาได้
แม้ตงเล่อจะไม่พูดออกมา แต่ในใจยังมีความคาดหวังอยู่บ้าง หวังว่าตนจะเหมือนตัวเอกในนิทานบางเรื่อง ค้นพบสมบัติหรือสิ่งของวิญญาณที่คนทั่วไปหาไม่พบระหว่างการฝึกฝนภาคสนาม
ไม่ใช่เพราะตงเล่อขาดสมบัติ แต่การหาสมบัติและฉวยโอกาสเก็บของดีนั้นเหมือนขั้นตอนจำเป็นชนิดหนึ่งของการออกไปข้างนอกฝึกฝนภาคสนาม และเป็นความสำเร็จในสารานุกรม ซึ่งเมื่อทำได้แล้วจะนำมาซึ่งความรู้สึกพึงพอใจอันละเอียดอ่อนชนิดหนึ่ง
แต่สิ่งที่ได้รับมีเพียงความผิดหวัง
ไม่ต้องพูดถึงสมบัติ ตงเล่อหาได้แม้แต่เส้นขนสักเส้น
กว่าจะพบสถานที่ที่มีจุดสูงของโชคชะตาบ้าง คิดว่ามีของอยู่ พอเดินไปดูกลับพบว่าอาณาเขตปกครองถูกสำนักนิกายหรือตระกูลใหญ่ยึดไปแล้ว หรือไม่ก็เป็นเพราะโชคชะตาของสำนักนิกายหรือตระกูลใหญ่นั้นแสดงบทบาท ทำให้โชคชะตาของภูมิภาคสูงกว่าบริเวณโดยรอบ
ในกลุ่มแชต 【จักรวรรดิ】ออนไลน์อยู่ทุกขณะ เห็นตงเล่อผู้มีชะตาชีวิตหงอยเหงา จึงส่งข้อความปลอบใจหลายประโยค