กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ของดี ของดีจริง ๆ” ภายในอพาร์ตเมนต์ที่มีการตกแต่งอย่างธรรมดา ชายผมยาวประบ่ามีเลือดติดทั้งสิบนิ้ว เส้นเลือดแดงในดวงตาปรากฏเต็มไปหมด จ้องมองกระดานวาดภาพด้วยสีหน้าตื่นเต้น
บนผืนผ้าใบสีขาว ปรากฏภาพแดนชำระอย่างเด่นชัด
เข้าไปใกล้ ๆ ก็ยังได้ยินเสียงร้องเลือนราง
“ครูหลิ่ว ผมไม่ควรหัวเราะเยาะคุณ เป็นผมเองที่มองไม่เห็นคุณค่าของผลงานคุณ ปล่อยผมเถอะ ผมยังมีเมียมีเด็ก ขอร้องล่ะ!”
“หลิ่วบ้า ถ้ามีฝีมือก็ฆ่าฉันเลย ดูสิว่าถึงตอนนั้นนายจะเป็นยังไง ฉันจะรอ นายต้องลงนรกมาเป็นเพื่อนฉัน!!”
“เจ็บ เจ็บเหลือเกิน อ๊าก!!”
เสียงต่าง ๆ ทั้งขอร้อง ทั้งด่าทอ ทั้งร้องโหยหวน มีครบทุกแบบ