ตอนที่ 57 สร้างเขื่อนกั้นในใจผู้คน

สนามบินเมืองไป๋เจียง

ตั้งแต่ลงจากเครื่องบิน เฉาเว่ยฮวาก็เหลียวซ้ายแลขวาไม่หยุด รูปลักษณ์กระตือรือร้นเต็มที่ประหนึ่งค้นพบโลกใหม่เอี่ยม

“เว่ยฮวา เก็บอาการหน่อย ไม่เห็นเหรอว่าคนรอบข้างมองเธอกันหมดแล้ว?” สัตว์น้อยสีขาวที่บินอยู่ข้างเธอยกฝ่ามือตบหน้าตัวเอง เริ่มเสียใจภายหลังที่ตอนกำหนดตัวเลือกผู้ทำสัญญาทำอย่างสะเพร่าเกินไป

“เอ๊ะ!” เมื่อได้รับการชี้แนะ เฉาเว่ยฮวาก็เหลียวมองซ้ายขวารอบหนึ่ง พบว่ามีคนไม่น้อยกำลังมองเธอจริง ๆ จึงรีบตีหน้าขรึม ดูราบเรียบไร้คลื่นลม แต่กลับก้าวเท้าเร็วขึ้นมากโดยไม่รู้ตัว

กระทั่งเดินออกจากสนามบิน เธอจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก