กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมืองโม่
หลังคลื่นเชื้อราสีแดงเลือดแผ่ขยายออก กองทัพพันธมิตรทวีปตะวันตกที่อาละวาดก็ค่อย ๆ ล่าถอย เหลือเพียงเมืองที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังและศพเกลื่อนพื้นเป็นหลักฐานว่าเคยมีเปลวไฟสงครามลุกโชน
ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่รวมกลุ่มเกาะกันไว้สองสามคนเป็นกลุ่ม ๆ บ้างหลบอยู่ในมุมเงียบ ๆ เลียบาดแผลอย่างเงียบงัน บ้างรวบรวมซากศพของญาติและเพื่อนรวมถึงคนแปลกหน้าอย่างด้านชา บ้างฉวยโอกาสหลบหนีไป
ทั้งเมืองตั้งแต่บนลงล่างมีบรรยากาศหนักอึ้งและด้านชาแผ่ปกคลุม จนกระทั่งเสียงระเบิดดังกึกก้องจากชานเมืองดังมา ผู้คนจึงมีชีวิตขึ้นมาชั่วขณะราวกับปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเครียด
แตกตื่นหนีอลหม่านราวนกหวาดเกาทัณฑ์ ส่งเสียงร้อง แล้วกลับไปเป็นเหมือนเดิม