เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมืองโม่ ท่าเรือ
ด่านหน้าและป้อมปราการจำนวนมากราวกับตะปูแต่ละดอก ถูกตอกลงบนแนวชายฝั่งรอบเมืองโม่ พร้อมตลอดเวลาที่จะตีโต้ข้าศึกที่มาให้หัวแตก
แต่ในความเป็นจริง ใครก็รู้ว่าป้อมค่ายที่สร้างไว้ใกล้แนวชายฝั่งนั้นไม่ได้มีบทบาทมากถึงเพียงนั้น จะรับมือกองทัพที่ประกอบขึ้นจากคนธรรมดายังพอไหวอยู่บ้าง แต่พอผู้ผ่านการผลัดร่างครั้งที่สองเปิดฉากบุกโจมตี ความแตกสลายก็เกิดขึ้นเพียงชั่วอึดใจ
ป้อมปราการแห่งหนึ่งที่ซ่อนอยู่บนไหล่เขา
ชายหนุ่มหน้าใหม่ที่เพิ่งมาถึงวางกระสุนปืนใหญ่ที่เช็ดเสร็จลงในกล่อง แล้วชะโงกมองออกไปด้านนอกผ่านช่องสังเกตการณ์ด้วยความหวาดกลัวอยู่บ้าง เห็นผิวทะเลสงบนิ่งจึงถอนหายใจโล่งอก สายตามองไปยังทหารผ่านศึกที่นั่งหลับตาพักผ่อนอยู่ในป้อมปราการ แล้วเอ่ยถามอย่างพะวงไม่สบายใจ
“เอ๊ะ พี่ชาย พวกชาวตะวันตกนั้นจะบุกมาจริง ๆ หรือ”