กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สำนักงานใหญ่กู่ยาของบริษัทอีสือเท่อ;
ช่วงนี้มอร์เรียกได้ว่าลมวสันต์ได้ดั่งใจ ตงเล่อที่ถูกค้นพบจากเหตุไม่คาดคิดกลับนำมาซึ่งทฤษฎีวิทยาศาสตร์เชิงปฏิวัติให้พวกเขาจริง ๆ
คุณความดีมหาศาลพอให้เขานั่งตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป หรือถูกย้ายกลับบริษัทแม่ไปเป็นผู้บริหารระดับสูง;
“น่าเสียดายที่ยังต้องทำการทดลองอีกบ้าง เพื่อตรวจสอบยืนยันและปรับให้เข้ากับท้องถิ่น” มอร์ถอนหายใจ ประหนึ่งเห็นแผ่นแป้งใหญ่ถูกล่ออยู่ตรงหน้า คันหัวใจอยากคว้าแต่กลับถูกคนดึงออกห่าง;
ในจังหวะนั้น
ตึง ตึง ตึง;
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นชุด;
“เข้ามา”
เวินหลุนผลักประตูเข้ามา: “ผู้จัดการมอร์”
“เวินหลุน นายมาทำไม เกิดอะไรขึ้น” เมื่อเห็นว่าเป็นคนของตัวเอง มอร์ก็ไม่ต้องนั่งตัวตรงอย่างเคร่งขรึมอีก ยิ้มอบอุ่นกล่าว