กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สามวันต่อมา;
โลกมารธาตุ เมืองโม่;
ถนนเซียงเจียง;
เช้าตรู่หลังฝนตกมีไอเย็นจาง ๆ แผ่ปกคลุม หยาดน้ำค้างที่เกาะอยู่บนหญ้าข้างทางหยดลงในแอ่งน้ำดังติ๊ก สะท้อนโลกที่ใสสว่าง;
ชั่วขณะถัดมา กีบม้าและล้อรถเหยียบย่ำทุกสิ่งจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จนกระทั่งเดินทางมาถึงอาคารใหญ่แห่งหนึ่งจึงค่อย ๆ หยุดลง;
ชายหนุ่มผู้หนึ่งลงมาจากข้างบน ทั้งที่เป็นใบหน้าชาวกู่ย่า แต่การแต่งกายกลับดูเหมือนชาวทวีปตะวันตกมากกว่า;
หลังชายหนุ่มลงจากรถ ม่านรถม้าถูกดึงออก เผยให้เห็นชายรูปงามผู้สวมใส่ชุดคลุม มีกลิ่นอายเป็นผู้ใหญ่ น้ำเสียงเคร่งขรึมเกินวัยอย่างยิ่ง: “ครั้งนี้ตั้งใจเรียนให้ได้เรื่อง อย่าเอาแต่ทำตัวไม่เป็นโล้เป็นพายทั้งวัน เข้าใจไหม;”