ตอนที่ 9 เลิกจ้างด้วยกำลัง

โรงงานสิ่งทอฉางหรง

ใต้ผืนราตรีอันเงียบสงัด โรงงานกว้างใหญ่ราวกับสัตว์ยักษ์ที่ซ่อนตัวจำศีลพักผ่อน ระเบียงทางเดินที่เชื่อมต่อรอบด้านประกอบเป็นหลอดเลือด ห้องเรียงกันเป็นแถว ๆ คืออวัยวะแต่ละชิ้น

ในบรรดาห้องมืดสลัวจำนวนมาก มีเพียงไม่กี่ห้องที่ยังเปิดไฟ

ผู้จัดการโรงงานทอผ้าเอามือไพล่หลังอยู่ในสำนักงาน เดินไปมา ดูกระสับกระส่ายอย่างยิ่ง

ไม่รู้เพราะเหตุใด ตั้งแต่ตัดสินใจแน่วแน่จะลงมือกับตงเล่อ ก้นบึ้งหัวใจของเขาก็ผุดความรู้สึกไม่สบายใจที่ดูเหมือนมีและไม่มีขึ้นมา หมักหมมไม่หยุด

ผู้จัดการโรงงานสิ่งทอหยุดฝีเท้าลงทันใด หันไปมองตะเกียงก๊าซ พึมพำกับตัวเอง “ก็แค่คนงานแบกหามที่เพิ่งผลัดร่าง ควรจะไม่มีเหตุไม่คาดคิด ไม่หรอก…”

ในขณะนั้นเอง

เสียงแกร๊ก ประตูใหญ่ถูกผลักเปิด