กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 ลั่วซิวสิ้นชีพ!
ด้วยนิสัยของเฉินมู่ที่แยกแยะบุญคุณความแค้นชัดเจน เขาย่อมไม่ยอมให้หลัวเลี่ยซึ่งยื่นมือช่วยตนต้องถูกโจมตีและกล่าวโทษเพราะเรื่องของเขาเป็นอันขาด
ทว่าหากไม่สังหารอีกฝ่าย ก็เกรงว่าจะปล่อยเสือคืนป่า...
เมื่อเห็นเฉินมู่ลังเลไม่ตัดสินใจ บนใบหน้าของหลัวเลี่ยก็ปรากฏรอยยิ้ม ก่อนเอ่ยว่า “สหายน้อยเฉินกำลังกังวลหรือไม่ว่า หากสังหารเขาแล้วจะสร้างปัญหาให้ข้าเฒ่า?”
“ฮ่า ๆ สหายน้อยเฉินดูแคลนข้าเฒ่าเกินไปแล้ว แค่ตระกูลลั่วเล็ก ๆ จะนับเป็นอะไรได้?”
“ช่างเถิด ให้ข้าเฒ่าตัดสินใจแทนสหายน้อยเฉินก็แล้วกัน”
สิ้นคำ หลัวเลี่ยผลักฝ่ามือออกไป ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ฟาดลั่วซิวจนตายทันที