กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 จุดเริ่มต้นแห่งความโกลาหล
“ผ่านมาตั้งหนึ่งเดือนแล้ว เหตุใดข่งเซินยังไม่ติดต่อข้า”
ภายในหุบเขาลึกลับแห่งหนึ่งในสมรภูมิเก้าหุบเหว เฉินมู่นั่งอยู่บนยอดเขา พลางเล่นหยกส่งเสียงในมือ
ด้านหลังเฉินมู่มีเศษหินกระจัดกระจายอยู่ทั่วภูเขา หากพินิจดูให้ดีจะพบว่าเศษหินเหล่านี้ถูกตัดออกมาโดยฝีมือมนุษย์
อีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งการดับสูญจากรอยตัดบนเศษหินเหล่านั้น ทำให้ผู้คนอดใจสั่นและไม่กล้าจ้องมองไม่ได้