กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 ทะลวงสู่ขอบเขตหยวนฝู่ขั้นเจ็ด
ขณะที่เฉินมู่กำลังเก็บสมบัติวิเศษใส่ถุงเก็บของไม่หยุด เสียงทะลวงเวหาก็ดังขึ้นจากด้านหลังเป็นระลอก จากนั้นเงาร่างหลายสายก็หยุดลงหน้าประตู เสียงสูดหายใจเย็นเยียบดังมาจากด้านในสุดไม่ขาดสาย
ซี๊ด!
คนเหล่านั้นมองเห็นสมบัติวิเศษที่วางอยู่บนโต๊ะหินตั้งแต่แรกเห็น สายตาของพวกเขาเฉียบคมยิ่ง ต่างดูออกว่าสมบัติวิเศษเหล่านี้ล้ำค่าเพียงใด
“พวกเจ้ามากันหมดแล้วหรือ?”
เฉินมู่ขมวดคิ้ว ไม่คิดเลยว่าตนจะอุตส่าห์เปิดประตูอย่างยากลำบาก แต่กลับกลายเป็นว่าทำประโยชน์ให้ผู้อื่น พอนึกถึงเรื่องนี้ ในใจก็อดรู้สึกไม่ยินยอมไม่ได้