กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 โม่เส้าเหว่ย
ด้วยวัยเช่นโม่เส้าหมิง การเดินเตร่ไปมาในสมรภูมิเก้าห้วงเหว ย่อมไม่ต่างจากประกาศให้ผู้อื่นรู้ว่าที่นี่มีแกะอ้วนตัวหนึ่ง
หากไม่มีคนคุ้มกัน อย่าว่าแต่จะตามหาพี่ชายของเขาเลย แม้จะเอาชีวิตรอดได้หรือไม่ก็ยังไม่แน่
“ก็ได้”
เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลจีกับตระกูลโม่ เฉินมู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบตกลงกับโม่เส้าหมิงในที่สุด
“ดีเหลือเกิน!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น โม่เส้าหมิงก็ยิ้มจนแก้มปริ รีบกล่าวว่า “เมื่อหาพี่ชายข้าพบแล้ว ข้าจะให้พี่ชายขอบคุณท่านอย่างดีแน่นอน”
กล่าวจบ ทั้งสามก็กินอาหารกันเล็กน้อย ก่อนจะออกเดินทางต่อ