กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 อัจฉริยะฟ้าประทานเฉินมู่
“นี่มันอักขระวิญญาณวายุ!”
“ต่อให้เป็นช่างจารึกลายอักขระระดับสามขั้นสูง ก็ยังไม่แน่ว่าจะจารึกอักขระวิญญาณวายุได้กระมัง”
“พรสวรรค์ของเมิ่งชิวถึงกับเป็นอัจฉริยะปีศาจเช่นนี้ แล้วสันเขามังกรปีศาจของเรายังมีโอกาสชนะอยู่หรือ?”
ชั่วขณะนั้น บรรยากาศแห่งความสิ้นหวังและหมดอาลัยก็ปกคลุมทุกคน
เมื่อมองลายอักขระจารึกบนพื้นซึ่งมีรูปร่างคล้ายวังวนวายุ ทุกคนราวกับเห็นเมิ่งชิวยืนอยู่ตรงหน้า ชี้หน้าพวกเขาพลางกล่าวอย่างลำพองว่า
“สันเขามังกรปีศาจก็เป็นแหล่งรวมพวกไร้ค่าเท่านั้น”
ความอัดอั้น ความไม่ยินยอม และอารมณ์นานัปการพลันพรั่งพรูขึ้นในใจผู้ชม พวกเขาอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พออ้าปากกลับพบว่าตนพูดอะไรไม่ออกเลย