กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 มุ่งสู่ห้าอันดับแรก
ภายใต้การจารึกอย่างเชื่องช้าเช่นนี้ ลายอักขระจารึกใต้ร่างของทั้งสองก็ค่อย ๆ สมบูรณ์ขึ้น
ทันใดนั้น ลายอักขระจารึกใต้ร่างของเสวี่ยโหรวพลันเปล่งแสงสีฟ้าน้ำแข็งออกมาสายหนึ่ง จากนั้นเกล็ดหิมะก็เริ่มรวมตัวขึ้นรอบลายอักขระจารึก
สิ่งที่น่าพิศวงยิ่งกว่าคือ เกล็ดหิมะเหล่านั้นไม่เพียงมีขนาดเท่ากัน แม้แต่ลวดลายและเส้นสายก็ยังไม่แตกต่างกันแม้แต่น้อย ราวกับแกะออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน
เมื่อเกล็ดหิมะร่วงถึงพื้น กลิ่นอายเย็นยะเยือกเสียดกระดูกและเงียบสงัดเยือกเย็นก็แผ่ปกคลุมไปทั่ว ทำให้เฉินมู่ เสวี่ยโหรว และปรมาจารย์ซูทั้งสามคนซึ่งอยู่กลางลานจัตุรัส ราวกับกำลังยืนอยู่ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง