กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266 ไม่นึกเลยว่าคนผู้นี้จะมาจากดินแดนเถื่อนรกร้าง!
“นี่… นี่…”
“เป็นไปได้อย่างไร!” บนใบหน้าของช่างจารึกอักขระขั้นสี่ปรากฏความตื่นตะลึงและฉงน ดวงตาจับจ้องแน่นิ่ง ราวกับถูกบางสิ่งตรึงเอาไว้
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้น ช่างจารึกอักขระขั้นสามที่อยู่ข้างกายก็อดถามไม่ได้ว่า “ปรมาจารย์ซู เป็นอะไรไป เกิดปัญหาอันใดขึ้นหรือ?”
“ปรมาจารย์ซู?”
เสียงเรียกติดกัน 2 ครั้งทำให้ปรมาจารย์ซูได้สติ เขาชี้ไปยังจุดที่ตนกำลังจับจ้อง “เจ้าดูตรงนั้น ช่างจารึกลายอักขระที่มีหน้าตาหล่อเหลาผู้นั้น”
ช่างจารึกอักขระขั้นสามมองตามนิ้วของปรมาจารย์ซูไป ก็เห็นชายหนุ่มรูปโฉมหล่อเหลาผู้หนึ่งกำลังก้มหน้าสลักลายอักขระจารึก