กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 ซุนฮุย ตาย!
“เจ้านี่นะเจ้านี่ ไม่รู้หรือว่าเรื่องผู้บำเพ็ญมารสำคัญเพียงใด?”
หลังกล่าวตำหนิ เจิ้งหมิงฮุยก็ลุกขึ้นยืน “ช่างเถิด ในเมื่อข้าบังเอิญรู้เรื่องนี้เข้าแล้ว จะยืนดูเฉย ๆ ไม่ได้”
“ข้าจะคอยหนุนหลังพวกเจ้าเอง ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสังหารเจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่ให้ได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เมิ่งฝานก็ดีใจยิ่ง “หากมีปรมาจารย์เจิ้งช่วย ต่อให้เจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่มีความสามารถมากมายเพียงใด ก็หนีไม่พ้นแน่!”
เขตชายแดนเทือกเขาชิงเทียน
ซุนฮุยมองผู้อาวุโสกลุ่มหนึ่งที่ขวางอยู่ตรงหน้า พลางกล่าวด้วยสีหน้ามืดครึ้มว่า “ไสหัวไปเสีย มิฉะนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์เก่า”