กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ตราหมื่นอสูร
“นี่…”
เฉินมู่อ้าปากกว้าง อยากจะพูดบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจแผ่วเบา
ช่วยไม่ได้ คงต้องหาเอาเอง
ในเมื่อมังกรเหมันต์บอกว่าดินแดนสืบทอดมรดกอยู่ก้นทะเลสาบ เช่นนั้นก็ลองไปดูที่ก้นทะเลสาบเถิด
แม้ก้นทะเลสาบแห่งนี้จะดูเร้นลับอยู่บ้าง แต่เมื่อมีเพลิงวิญญาณกลืนกินอยู่ ไอเย็นยะเยือกก็ทำอะไรเฉินมู่ไม่ได้ หากมีอันตรายใด ๆ ก็ยังหนีออกไปได้ในสภาพพร้อมสรรพ
เฉินมู่พุ่งลงไปยังท้องทะเลสาบอย่างรวดเร็วทันที
เมื่อเฉินมู่ดำลึกลงไป สภาพก้นทะเลสาบก็ค่อย ๆ ปรากฏชัด ก้นทะเลสาบแห่งนี้ไม่ได้มีโคลนตมอยู่ทั่วอย่างที่เฉินมู่คิด กลับเป็นทางเดินปูด้วยแผ่นศิลาสีเขียวคราม