กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ผู้เฒ่าสรรพวิชา
บางทีอาจเป็นเพราะพลังผนึกถูกวังวนกลืนกินไปไม่น้อย หลังเฉินมู่เข้าสู่ซากโบราณ วังวนกลับไม่ได้หายไป ยังคงตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเขา
ส่วนผนึกที่เกาะอยู่ด้านนอกวังวน บัดนี้ก็มีรอยร้าวใหญ่เล็กอยู่ทั่ว บางรอยกว้างพอให้ยื่นแขนเข้าไปได้เพียงข้างเดียว
บางรอยกลับกว้างพอให้คนเข้าไปได้แล้ว
บางทีแม้แต่เฉินมู่เองก็ยังไม่รู้ว่า เพราะเขาแท้ ๆ จึงทำให้แดนลี้ลับที่ซ่อนเร้นแห่งนี้ กลายเป็นที่ที่ใคร ๆ ก็เข้าไปได้