กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ยอดเขาวิญญาณสวรรค์
ยอดเขาเทียนเฉวียน วิหารใหญ่ของประมุขยอดเขา
ซุนฮุยนั่งอยู่บนที่นั่งหลักในวิหารใหญ่ของประมุขยอดเขา ข้างกายทั้งสองด้านของเขามีชายสองคนในชุดคลุมดำ สวมหน้ากากปิดบังใบหน้า ยืนอยู่
เวลานี้สีหน้าซุนฮุยมืดมนอย่างยิ่ง “คิดไม่ถึงว่าเจ้าเดรัจฉานน้อยเฉินมู่จะเป็นช่างจารึกลายอักขระด้วย!”
“แต่ไม่เป็นไร ต่อให้มันเป็นช่างจารึกลายอักขระ ข้าก็ไม่มีวันปล่อยมันไป”
กล่าวถึงตรงนี้ ซุนฮุยก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองชายชุดดำทางขวามือ “ทางสำนักเก้าอินเตรียมการเป็นอย่างไรบ้าง?”
“เรียนใต้เท้า ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว” ชายชุดดำประสานมือคารวะ